Eve donerken yolumu degistirdim.
Gidip bir kase corba ictim. Fransizca bilseydim, daha cok sevecegim bir corba secebilirdim menuden. Coktan aksam olmus.
Corbami beklerken, durakta otobus bekleyen insanlari goruyordum pencereden.. Zamanin herhangi bir aninda, herhangi bir seyi bekleyen insanlar vardi.
Ne kadar acikmis olabilirdim ki, o corbayi yalniz ictim ?
Yahut ne kadar yalniz olabilirdim ki, icimdeki boslugu aclik sandim..
4 yorum:
Resmen irkildim! Yalnızlığın bir de kitabı olsa mesela; okurken göz bebeklerim büyüse...
Bu yorum. Ne diyebilirim ki. Resmen irkildim!
Hadi canım!!! :) İnsan kendinden de korkar mı, hiç? (Neden korkmasın ki?)
Tabi canim!!! Oyle bir korkar ki hem de (:
Yorum Gönder