Ingrid Bergman, esini bir ogle yemeginde terkeder. Gunesli bir gundur. Aglayarak arabasina biner.
Bazi terkedislerin dogasi aglamaktir, bazilari bakislarini yere bile dusurmeden gider.
Terkedenin gozunde gordugum her yasin, aslinda birgun O'nu bagislayabilme umidiyle oldugunu dusunurum.
Geri donmemek uzere gidenler, terkederken gozyasi dokmez. Gittikleri yerde aglarlar mi, bilinmez.
Ingrid agacli yolda, surebildigi kadar hizli, aglayarak surer. Silecekleri calistirir. Bulaniktir gordugu. Sonra aniden gulumser. Tum zamanlarin en aci gulumsemesidir, cunku Paris o gunlerde guneslidir..
1961 yapimi Goodbye Again filmini izlerken, dizlerime sarilip ileri geri sallandigim dogru. Dusuncelerim de sallanirken, bunlar kalmis geriye.
0 yorum:
Yorum Gönder