mum

Kepenkleri kapali bir dukkanin onune gelip sermis, battaniyeden yatagini. Ayaklari ucunda iki yirtik valiz. Bu kadarini gormeye aliskinim.. Ama aksamdan beri gozumun onunden gitmeyen baska bir sey var.

Sol dirsegi uzerinde dogrularak yaktigi ve basucuna koydugu o mum. Kirik bir bardak icinde ruzgarinda etkisiyle tir tir titreyerek yanan o mum. Kivrilarak yattigi dukkan onunde, seyrederek uyudugu mum.

Refleksle elimi fotograf makinama attim, aklimda bu ani anlatacak turlu turlu kelimeler. Tek bir kare dahi cekmedim ki, kendime geldim. Yaptigimdan utandim.

Evsizin basucunda yanan mum kadar bile isitmiyordu sefkat icimi. Saba makamiyla baslamayan gunlerden ne hayir gelirdi ki..